elde ne varsa

şimdiye dair elde ne varsa

zamanın sürgününde uyanan

çocukluktaki o boş arsa

sokaklar, lâmbaları yanan

ne varsa toplayıp getir

ne kaldıysa geçmişinden

ağlamalar, gülmeler, kibir

hatırında uykulu bir öğlen...

yaz kırgınlığına bozgun günlerin

unutmadan üzerlerine bir bir

yitik evlerine gölgeliklerin

getir! dök! elde ne varsa

ör şiirini, sevda boş arsa

zaman sonsuz bir duvarsa

Bilmem

ben de sevdim bakıra çalarken

akşamın şarkısı ağaç tepelerinden

yürüdüğünde mavi göğüne

çocukluk hayallerimin

öyleydi evet, otların yeşilinde

sırtımdaki serinlik kesinlikle

yıldızların güzelliği

sevmişimdir elbet, suda taş sekerken

martı sıcaklığı mıdır bilmem

kalbimdeki çarpıntısı güneşin

yoksa sarı bir çığlık mıdır, sap sarı

yazın ortasına düşen?

anlamam bu işlerden.

aklım karışır yağmur

toprağa değdiğinde.

bilmem sonra rüzgârın

yaprakla derdi ne

mevsimler nerden gelir

nereye gider kuşlar

hele şu insanlardaki

insanlardaki bakışlar...